Τη συμπόρευσή της με το ΚΚΕ δήλωσε, η Λίτσα Πάνου, φιλόλογος, καθηγήτρια του 5ου Γενικού Λυκείου Αιγάλεω. Στη δήλωση της αναφέρει:
«Σε κάθε στιγμή της ζωής, αλλά κυρίως σε ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ
ΚΑΙΡΟΥΣ [ ή σε “σκοτεινούς καιρούς” (Μπρεχτ)]
· Χρειάζεσαι
ΠΥΞΙΔΑ, Λογισμό και όνειρο (όπως λέει ο ποιητής), χρειάζεσαι ΟΡΑΜΑ, ιδεολογικό
εξοπλισμό για να αντιμετωπίσεις τα θεριά του “συμβιβασμού/κομφορμισμού”, για να
σπάσεις τις αλυσίδες των “εξαρτήσεων”.
·
Χρειάζεσαι
ΘΩΡΑΚΙΣΗ ενάντια στη συστηματική προώθηση του αμοραλισμού και του ακραίου
οπορτουνισμού, ως στοιχείου της καθημερινότητας.
Σε δύσκολους καιρούς πρέπει να στήνεις
“οδοφράγματα”, πνευματικά αναχώματα στη μεθοδευμένη ΕΠΕΛΑΣΗ των δυνάμεων της
ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ, στη λαίλαπα του ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΥ και του ΝΑΖΙΣΜΟΥ.
Σήμερα που η ΙΣΤΟΡΙΑ ( σε ποιο σχολείο
άραγε θα τη μάθουμε;) ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ/ ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ ( την αγωνία της) ότι πρέπει να
αφουγκραστούμε τα Δρεπάνια του Πολέμου που
ξαναβγαίνουν από τα θηκάρια των ΙΣΧΥΡΩΝ ( έχουν βγει βέβαια εδώ και καιρό ...
αλλά τώρα ο ήχος τους ακούγεται πιο κοντά μας.
Σήμερα που όλες οι αποφάσεις για τα
ΠΟΛΥΠΑΘΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ λαμβάνονται στο πλαίσιο της ΝΑΤΟΪΚΗΣ πολεμικής προετοιμασίας
απέναντι στη καπιταλιστική Ρωσία.
Σήμερα που στα πλαίσια των
ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ σχεδιασμών ακούμε για το πρώτο πυρηνικό πλήγμα.
Σήμερα που ο ΛΑΟΣ χρειάζεται να
δυναμώσει την ΠΑΛΗ του ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά
πολεμικά σχέδια.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ( ή ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΣ) έναν
καθαρό σταράτο λόγο ο οποίος αποτυπώνει αλλά ταυτόχρονα διαμορφώνει μια καθάρια
σκέψη, για να μπορούμε να “ διαβάζουμε” την πραγματικότητα ( να αιτιολογούμε
και να “καίμε τα σενάρια” που γράφουν για μας
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ το λόγο του ΚΚΕ.
Ως εκπαιδευτικός θέλω ( και
αγωνίζομαι) να μπορώ να κοιτάζω τα παιδιά κατάματα με καθαρό βλέμμα .... να
υπηρετώ ένα δημόσιο σχολείο που θα τιμά την ΑΠΟΣΤΟΛΗ του, γι’ αυτό θέλω ένα
Δήμο (δημοτική αρχή) που τα σχολεία αποτελούν βασική προτεραιότητά του, γιατί
πρωταρχικό του μέλημα είναι η προάσπιση των συμφερόντων των πολλών.
Έναν Δήμο Διεκδικητή και όχι ιμάντα
της κυβερνητικής αντιλαϊκής πολιτικής.
Θέλω έναν Δήμο συμπαραστάτη ενός
Σχολείου που θα θυμηθεί και πάλι ότι ως παιδαγωγοί οφείλουμε να διώξουμε από τα
μάτια των μαθητών μας τη θολούρα της αποχαύνωσης, τη σκοτεινιά της απαξίωσης
του δημόσιου σχολείου και συνακόλουθα της γνώσης (όχι της πληροφορίας) και να
τα κάνουμε να ΦΩΤΙΣΤΟΥΝ από την ουσιαστικά επαναστατική ορμή της νιότης τους, απ’ την σπίθα της αμφισβήτησης
( όχι της αντίδρασης και του μηδενισμού)
Οι αιρετοί της Λαϊκής Συσπείρωσης
απέδειξαν με το Λόγο τους και τη Δράση τους ότι μπορούν να ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ και να
διεκδικούν.»
